D. ALBERTI MAGNI,

EPISCOPI RATISBONENSIS DOCTRINA TOTO ORBE

Celeberrimi, Ordinis Prædicatorum,

IN MICHEAM PROPHETAM

ENARRATIO.

Prologus Divi Hieronymi in Michæam prophetam.

Temporibus Joathan et Achaz et Ezechiæ, regum Juda, Michæam prophetam ad hanc prophetiam Spiritu sancto repletum fuisse, lectio ipsa demonstrat. Sed de supradicto numero regum, Joathan et Ezechiam Deo ob religionem placuisse, historia libri quarti Regum et secundi Paralipomenon indicat 1. Achaz vero, derelicto Deo, idola Samariæ, quibus etiam filios suos in sacrificium igni concremandos obstulerat, coluisse constat. Quam ob rem, Deus Samariam, quæ reges Israel et Juda memoratorum simulacrorum superstitione fefellerat, increpans, indignationem suam in eam processuram comminatus est. Populo etiam Israel prævaricatori, et principibus ejus, qui eumdem populum fallaci suasione ad colenda idola impulerant, verbis in sequentibus, captivitatem et interitum affuturum denuntiavit.

PROLOGI D. HIERONYMI IN MICHEAM EXPLANATIO.

« Temporibus. » In hoc Prologo Hie-

ronymus tria facit, scilicet tempora prophetiæ describit, qualitates regum distinguit, tertio causam suscepti operis concludit : quæ patent in littera.

« Temporibus Joathan, » de quo IV Regum xv, « et Achaz, » de quo IV Regum, xvi « et Ezechiæ, » de quo

<--- Page Split --->

IV Regum xvii, « et regum Juda, » hoc est, duarum tribuum, « Michæam Prophetam, » qui simpliciter Propheta dicitur, quia patrem Prophetam non habuit, « ob hanc prophetiam, » supple, enuntiandam. Deuter. xvii, 15: Prophetam de gente tua et de fratribus tuis sicut me, suscitabit tibi Dominus Deus tuus : ipsum audies. « Spiritu sancto repletum fuisse. » In hoc notatur Scripturæ auctoritas, quæ de fonte veritatis procedit. II Petr. 1, 21 : Non voluntate humana allata est aliquando prophetia : sed Spiritu sancto inspirati, locuti sunt sancti Dei homines. Repletio etiam impletionem talem sonat quæ pectus premat, et signat quod de abundantia interiori eructatio istorum sermonum procedit. Psal. xliv, 2 : Eructavit cor meum verbum bonum. Act. ii, 4 : Repleti sunt omnes Spiritu sancto, et cæperunt loqui variis linguis, prout Spiritus sanctus dabat elogui illis. « Lectio ipsa demonstrat, » hoc est, principium prophetiae.

Et subdit de regum istorum qualitate : « Sed de supradicto numero regum, » trium scilicet, « Joatham, » primum scilicet, « et Ezechiam, » tertium scilicet, « Deo ob religionem placuisse, » qua scilicet idola detestati sunt, « historia quarti libri Regum, » de Joathan in cap. xv, de Ezechia vero in cap. xvii, « et secundi Paralipomenon indicat : » de Joathan quidem in cap. xxvii, 2, ubi sic dicitur : Fecit Joathan quod rectum erat coram Domino, juxta omnia quæ fecerat Ozias, pater ejus. De Ezechia vero, II Paralip. xxix, 2, sic dicitur : Fecit Ezechias quod erat placitum in conspectu Domini, juxta omnia quæ fecerat David, pater ejus. « Achaz vero, derelicto 1 Deo, » hoc est, cultu Dei, « idola Samarie constat coluisse. » Unde, IV Regum, xvi, 2 et 3 : Non fecit Achaz quod erat placitum in conspectu Domini Dei sui... Sed ambulavit in viis regum Israel. Insuper et

filium suum consecravit, transferens per ignem secundum idola Gentium, quæ dissipavit Dominus coram filiis Israel. Et hoc est quod sequitur : « Quibus etiam filios suos, » ut scilicet factum Abraha imitaretur 2, ut sicut patriarcha Deo, ita ipse idolis cariora sua pignora sacrificaret, « in sacrificium igni concremando obtulerat : » sed Abraham obtulit, et non occidit : iste autem interfecit, quia damones in sanguine delectantur. II Paralip. xxvii, 3 : Ipse, scilicet Achaz, est qui adolevit incensum in valle Benenmom, et lustravit filios suos in igne, juxta ritum Gentium, quas interfecit Dominus in adventu filiorum Israel.

Ex his concludit causam suscepti operis, dicens :

« Quam ob rem, Deus Samariam, » terram scilicet decem tribuum, « quæ reges Israel, » omnes scilicet a Jeroboam usque ad Oseam, « et Juda, » hoc est, reges Juda, non omnes, sed multos : quia etiam tempore Joathæ populus immolabat in excelsis. Eccli. xlix, 5 : Præter David, et Ezechiam, et Josiam, omnes, scilicet reges, peccatum commiserunt. « Memoratorum simulacrorum superstitione fefellerat. » « Superstitio est (ut di- « cit Augustinus) religio supra modum « servata. » Et hoc fit, quando religio turpibus et falsis innititur articulis. Hoc autem attribuitur Samariæ, propter hoc quod error vitulorum aureorum primo a Samaria processit. « Increpans, » scilicet Deus per Prophetam Zachariam, iii, 2 : Increpet Dominus in te, Satan! et increpet Dominus in te, qui elegit Jerusalem ! « Indignationem suam, » Dei scilicet, « in eam,» hoc est, in Samariam, per exercitum scilicet Assyriorum, « processuram comminatus est. » Thren. ii, 4 : Effudit quasi ignem indignationem suam. « Populo etiam Israel, » plebici scilicet « prævaricatori, » Isa. xlviii, 8 : Quia prævaricans prævaricaberis, et

<--- Page Split --->

transgressorem ex utero vocavi te, « et principibus ejus, » populi scilicet prævaricatoris. Isaïe, 1, 23 : Principes tui infideles, socii furum. « Qui, » scilicet principes, « eumdem populum, » Samariæ scilicet, « fallaci suasione 1, » ne scilicet populus rediret ad Deum suum si adoraret in Jerusalem, « ad colenda idola impulerant. » Osee, vii, 3 : In malitia

sua lætificaverunt regem, et in mendaciis suis principes. « Verbis in sequentibus, » hoc est, in sequentibus verbis prophetiæ, « captivitatem, » per Assyrios, « et interitum, » peste, et fame, et gladio, « affuturum, » supple, ordinatione Dei, « denuntiavit 2, » Propheta scilicet. Osee, vi, 5 : Dolavi in prophetis, et occidi eos in verbis oris mei.